به مناسبت آزاد شدن دانشجویان زندانی

نوشته‌ای از کورش زعیم:

 

من شادمانم که شماری از دانشجویان در بند و همچنین دوستانمان در ادوار تحکیم آزاد شدند. امیدوارم که این نشانه ای از بخود آمدن حاکمیت اقتدارگرا باشد که دانشجو، این موجود مقدس هر جامعه را، این نور چشم خانواده را، و این خون جاری در رگهای جامعه را هرگز نباید به بند کشید. او باید مانند آرزوهای یک ملت آزاد باشد.

حاکمیت جمهوری اسلامی راه خود را گم کرده، مانند مسافری در دوران هواپیما و قطار سریع السیر، که در پی نوسازی زین شتر است.  آنها باید به خود آیند که دیگر سده های اول و دوم تکرار شدنی نیستند. رنسانس کشورهای اسلامی آغاز شده و ستیزگری و مقاومت در برابر موج هماهنگ سازی جوامع اسلامی با جهان فردا نافرجام خواهد بود. اگر نگاهی به تاریخ اخیر جهان بیافکنیم، متوجه می شویم که هیچ گریزی از این روند نیست.

از انقلاب فرانسه، که می توان آن را آغاز جنبش قانونگرایی یا انقلاب قانون اساسی در جهان نامید، یک قرن و نیم تا جنگ جهانی دوم طول کشید تا همه کشورهای جهان دارای قانون اساسی شدند. جوامع بشری نظم مدنی یافتند که اوج آن تشکیل سازمان ملل و حاکمیت جهانی سازمان های بین المللی به جای امپراتوری ها شد. پس از آن انقلاب استقلال طلبی آغاز شد و بسیاری جوامع تحت استعمار یا اشغال شده استقلال یافتند. فقط در سالهای 1960 تا 1980، شصت کشور به استقلال دست یافتند. از 1980 تا امروز را می توان دوران انقلاب دموکراسی خواهی نامید. در این دوران شمار زیادی از کشورهای جهان مجبور به پذیرش نظام دموکراسی برای اداره کشور شده اند. اکنون فقط انگشت شماری از کشورها باقی مانده اند که به این موج جهانی بپیوندند. هیچ گریزی از این روند توفان سا نیست. می توان آن را با مسالمت و همکاری با ملت انجام داد و می شود در پی اوهام و تصورات کودکانه برای بازگشت دادن نظامهای مردود گذشته به دنبال رویارویی با ملت و جهان رفت. این تصمیمی سرنوشت ساز است که حاکمیت در سال جاری با آن روبروست. من آینده خود را روی ملت شرط بندی می کنم.

 

منبع: ادوارنیوز